Oziereckowski i Lepiechin na północy. W tym czasie Oziereckowski poznawał (latem 1771 r.) Wybrzeże Murmańskie od ujścia rzeki Ponoj do Zatoki Kolskiej. ?Wybrzeża Laponii... [są] wysokie i w wielu miejscach mają postać ogromnych kamiennych urwisk. Góry, dochodzące do brzegu są bezleśne, pocięte mnóstwem wijących się dolin". Od zatoki Oziereckowski ruszył prosto na południe wzdłuż rzeki Koła (86 km), przepływając przy tym przez cztery jeziora (m. in. Imandrę). Zdążając do zatoki Kandałaksza, przemierzył on Półwysep Kolski u jego nasady. pozyczki pozabankowe bez bik Latem 1772 r. Lepiechin przedsięwziął barkasem wyprawę morską, podczas której zwiedził' Wyspę Mudjugską koło Wybrzeża Zimowego Morza Białego: ?Przestrzeń między... wyspą a brzegiem macierzystym nazywa się Morzem Suchym. Sama wyspa... [jest] płaska, piaszczysta i otoczona -płycizną". Potem popłynął wzdłuż Wybrzeża Letniego, opisał trzy Wyspy Sołowieckie, zwracając szczególną uwagę na rzeźbę wyspy głównej, i wzdłuż Wybrzeża Karelskiego dotarł do północnej części zatoki Kandałaksza. Do jeziora Imandrą Lepiechin popłynął rzeką Niwą (36 km), odnotowując występowanie na jej lewym brzegu ?gór" (wyżyna do 785 m). Wróciwszy na morze, popłynął wzdłuż wybrzeży Kandałakskiego i Terskiego ku ujściu Ponoja, gdzie dowiązał swój opis do opisu wykonanego przez Oziereckowskiego. W ten sposób, w wyniku ich wspólnego wysiłku, zostało prześledzone całe wybrzeże Półwyspu Kolskiego.
kampanie sms | Kabarety |